Ons
bezoek aan de boerderij in Stiklestad vormde voor ons op twee manieren een
keerpunt. Niet alleen was dit het meest noordelijke punt van onze reis (voor de
detaillisten onder u: 63.8º
noorderlengte, dat is nog noordelijker dan de hoofdstad van Alaska…), ook
is het inmiddels 21 juni geweest. Oftewel: vanaf nu worden de nachten steeds
minder licht, totdat het in Denemarken straks weer echter donker wordt ’s
nachts…

De
reis naar het noorden hebben we vooral langs de westkust gereden; terug naar het
zuiden rijden we door het binnenland. En dat hebben we gemerkt! Langs de
Zweedse grens bevinden zich grote natuur- en bosgebieden, en dus terwijl Inge
nietsvermoedend rondrijdt over een ijzige hoogvlakte, begint Harald ineens te
joelen.
“Dieren!
Daar, langs de weg! Terug!”

We
keren om, en zien een eindje van de weg een groep witte herten tussen de
sneeuw: rendieren!!! Zodra we uitstappen, slaan ze echter op de vlucht. Harald
zet nog wel met een omtrekkende beweging de achtervolging in, maar kan ze niet
meer inhalen. Ze heten immers niet voor niets RENdieren… Verderop komen we
echter nog een paar kuddes tegen, waarvan er eentje met kalfjes en al de weg
oversteekt. Rendieren zijn ook in Noorwegen tamelijk zeldzaam, dus we kunnen
ons geluk niet op! Het meest voorkomende wild is trouwens het hypothetische eland. Dit dier is zeer
wijd verspreid in heel Noorwegen, getuige de waarschuwingsbordjes die je overal
om de paar kilometer tegenkomt. Let wel: het is een puur hypothetisch dier –
wij zijn hem in ieder geval nergens tegengekomen (en Inge heeft echt heel goed
gekeken!). Later hoorden we dat hij vooral rondscharrelt in de schemering, en
tja… die begint hier pas weer in juli, en daar kunnen we moeilijk op wachten…

Onderweg
naar het zuiden zijn we gestopt in Røros, een mijnstadje uit de 18e
eeuw met Unesco-status. Tussen de enorme bergen slak (restproduct uit de
smeltovens) zijn mijnwerkershuisjes gebouwd; al wandelend waanden we ons in een
andere eeuw.

Daarna zijn we naar Rondane gegaan, het oudste nationale park van Noorwegen.
Een enorm toendragebied, met een paar van de hoogste bergen van het land (tot
2200m), erg veel mos en water en verder eigenlijk helemaal niets. En dat vonden
we echt geweldig! 😉 We hebben onze auto in een inham bij een meertje
geparkeerd, hebben deze plek omgedoopt tot de meest primitieve campingplek van
de reis en hebben daar overnacht. Ongelofelijk! Het was er zo sereen dat de
stilte haast zoemde in je oren. Of misschien waren dat de muggen… 😉 Onze
laatste nacht in de Noorse natuur was dus super spectaculair, ook al gebeurde
er eigenlijk helemaal niets. Heerlijk toch?

De volgende dag werden we verwacht bij Winfried in de buurt van Oslo. Winfried
is een actief ambassadeur van Couchsurfing, en had ons uitgenodigd omdat hij
heel graag een portrettekening van Inge wilde krijgen. De afgelopen jaren heeft
hij namelijk twee semi-permanente mini-surfertjes te gast gehad, kinderen van
goede vrienden van hem, die veel tijd bij hem hebben doorgebracht. Nu de
jongens gaan verhuizen, zal hij ze minder zien en dus wilde hij ze als afscheid
een portret geven van hen drieën. Een bijzonder verhaal, dus was Inge thuis
enthousiast aan het werk gegaan. Bij aankomst bleek dat uitgerekend tijdens ons
verblijf de jongens aan het verhuizen waren, en dat het afscheid zou
samenvallen met onze overnachting. Zo waren we dus aanwezig bij de
overhandiging van de tekening aan de jongens. Een bijzonder moment, dat ons
weer even deed bedenken waarom we ook alweer bedacht hadden om op deze manier
te willen reizen. Niet omdat het goedkoop is om gratis te kunnen overnachten,
maar omdat je met het geven van een persoonlijk aandenken iets van waarde kunt
achterlaten dat nog lang na ons vertrek gekoesterd zal worden. We krijgen vaak
opmerkingen dat we met de werken die we maken veel geld zouden kunnen
verdienen, maar het zijn deze momenten die ons pas echt ‘rijk’ maken.

Volgende
keer in de reisverslagen van Paint the Planet: de laatste update van Noorwegen,
waarbij we belanden op een paradijselijke plek en wakker worden aan een
privéstrand…