Sinds de vorige update hebben we ons nog veel meer verbaasd
over de Noorse natuur, de verlaten valleien, mooie meertjes en gigantische
gletsjers. Maar om niet al teveel in herhaling te vallen, zullen we dat in dit
verslagje achterwegen laten. ๐Ÿ˜‰
De camping waar we onze vorige update plaatsten, bood naast wifi ook gratis
gebruik van roeibootjes aan. Omdat Noorwegen een waterland bij uitstek is,
wilden we op zijn minst een keertje met een bootje het water te lijf gaan, en
wanneer kan dat nou beter dan wanneer het gratis is? ๐Ÿ˜‰ Dus hesen wij ons in de
verplichte reddingsvesten en klommen in een bootje. Dat tamelijk vast bleek te
liggen op het rotsstrand, en met de peddels niet los te duwen was. Dus klom
Inge weer uit de boot, het water in (lang leve waterschoenen!) om af te duwen.
We zijn geen echte roeiers, maar na een minuut of tien hadden we toch de slag
te pakken, en zijn helemaal naar de overkant van het meertje geroeid, hebben
daar gepicknicked en zijn weer teruggegaan. We vonden onszelf heel stoer, en de
andere Nederlanders op de camping gelukkig ook! ๐Ÿ™‚
Later die middag hebben we 2 gletsjers bekeken, van ongelofelijke afmetingen,
en zijn beland op een grasveldje met bloemen aan een meer waar we voor 40 kronen
(5 euro) konden kamperen. Dit keer geen medekamperende Denen in kangoeroe-pakken
maar een Russische familie die zeer uitbundig Hints aan het spelen was. Ook leuk.

De volgende dag wilden we naar Geiranger, een van de bekendste fjorden van
Noorwegen. Zodra we de bergpas over gingen, verdween echter de zon, en die
hebben we sindsdien niet meer gezien. En dus werd het ineens koud. Behoorlijk
koud! ๐Ÿ™
Je kunt Geiranger bekijken met een rondvaart (duur) of met een cruiseschip
(belachelijk! โ€“ in de haven van het plaatsje met 250 inwoners lagen toen wij
aankwamen 4 cruiseschepen met in totaal ongeveer 8000 passagiers). Maar je kunt
ook je auto op een boot laden en een uur door het fjord varen naar de andere
kant met de ferry, dus dat hebben wij gedaan. Ondanks de wolken was het erg
mooi!
Vanuit Geiranger zijn we verder gereden naar Alesund, waar we twee nachten
hebben gelogeerd bij host Kristin. Ook voor haar hebben we een portret van haar
hond gemaakt, dus Inge wordt al een echte huisdieren-expert! ๐Ÿ™‚ Kristin heeft
Fiskkakor voor ons gemaakt: viskoekjes van kabeljauw en โ€˜silโ€™, maar we
twijfelen of dat een Noorse visnaam of een verkeerd uitgesproken variant van
Seal is en we dus zeehondenkoekjes hebben gegetenโ€ฆ Noorwegen is een van de
landen waar nog op Walvissen wordt gejaagd vanwege het vlees, en op de vismarkt
en in restaurants wordt walvisvlees ook gewoon verkocht. Met name aan Japanse
toeristen, hebben we begrepen. Hoewel wij daar wel een uitgesproken een mening
over hebben, zeggen we er niets over โ€“ Nederlanders staan bekend als โ€˜domineesโ€™:
we weten altijd alles beter.
Gisteren hebben we 4 eilanden voor de kust van Alesund bezocht. Hiervoor hoef
je geen boot te nemen โ€“ ze zijn met tunnels en bruggen met de stad en met
elkaar verbonden. De tunnels gaan onder de zee door, zijn heel stijl en
behoorlijk diep, en zijn gebouwd eind jaren tachtig, met de toestemming om 22
jaar tol te mogen heffen om de kosten ervoor te betalen. Die 22 jaren waren in
2009 verstreken, en dus konden wij ze gratis gebruiken. We hebben een vuurtoren
bezocht, en een grot bekeken, maar het was zรณ koud (8 graden en flinke wind),
dat we de auto weinig uit zijn geweest. Maar we hebben we een souvenir uit
Alesund om mee te nemen naar huis: handschoenen! ๐Ÿ™‚