Voordat we gaan vertellen hoe belachelijk mooi het in
Noorwegen is, en hoe geweldig het is om hier rond te reizen met een camper,
willen we eerst een bijzondere Paint the Planet-mijlpaal met jullie delen.

Gisteren kampeerden we in het minuscule fjord-dorpje Undredal:
80 inwoners, 500 geiten, 1 camping. Prachtig! We brengen een bezoekje aan het
Visitors Center, dat eigenlijk het atelier van een kunstenaresse blijkt te zijn
die ter plaatse haar kunstwerken en sieraden verkoopt. Ze is Nederlandse, heet
Eke en woont sinds een paar jaar in Noorwegen. Haar man maakt geitenkaas in het
dorp. We maken een praatje, Inge vertelt dat we een rondreis maken door
Noorwegen, pakt haar schetsboekje om wat te laten zien, en dan gebeurt het.
‘Zijn jullie diegenen van internet, die een langere reis maken met jullie
kunstwerken? Ik heb over jullie gelezen, mijn man en ik hebben het er nog over
gehad om jullie uit te nodigen, maar het is er niet meer van gekomen! Oh, wat
zal hij het leuk vinden om te horen dat ik jullie nu toch zomaar hier in ons
kleine dorpje gesproken heb!’ 😀 We zijn herkend! We zijn herkend!!!!!!!
Geweldig!!! ‘Je zou wel bij ons kunnen slapen, maar er is morgen een grote
kaasmarkt, dus het komt helaas heel slecht uit.’ Geeft niks – onze dag kan toch
niet meer stuk! We hebben ansichtkaarten uitgewisseld, een foto gemaakt en
hebben , nog steeds in lichte shock, onze reis voortgezet.
‘Als er hier in dit dorpje met 80 inwoners al mensen zijn die ons kennen… hoe
bekend zijn we dan wel niet in de rest van Noorwegen?!’ 😉

Nou, en dan verder: wat is Noorwegen ongelofelijk mooi!!! Er zijn gewoon geen
woorden voor! We zijn sinds we Bergen hebben verlaten van de ene verbazing in
de andere gerold. Het zijn niet alleen de fjorden, maar ook de bijna verticale
hellingen in rotskloven waar de wegen doorheen slingeren, de besneeuwde
bergtoppen en gletsjers (de sneeuwgrens ligt al op 600 meter hoogte!), de
piepkleine houten vissersdorpjes en de vriendelijke inwoners. We kijken onze
ogen uit! Gistermiddag hebben we een bergpas gereden, en daarbij kwamen we over
een hoogvlakte waarbij het wel leek of we op de noordpool beland waren! Sneeuw-
en ijsvlakten zover als je kijken kon, en niet alleen op het topje van een
heuvel zoals in de alpen, welnee, gewoon, 15 kilometer lang!!! IJsmuren van 3
meter hoog langs de weg, uitzichten over alle bergtoppen in de wijde omgeving,
echt ongelofelijk! En vervolgens konden we daar ook nog eens gewoon in ons
truitje buiten zitten in de zon.

Een bijkomend voordeel: Noorwegen is erg goed ingericht voor
campers! Gisteravond hebben we (helemaal gratis) gekampeerd op de parkeerplaats
van nationaal park Jostedalsbreen, aan de voet van een prachtige gletsjer, waar
speciale veldjes met picknicktafels staan en een toiletgebouwtje, en een bordje
dat je overal mag kamperen. Enige nadeel is dat we drie reisvereisten missen:
vers drinkwater (we kunnen 2,5e liter in flessen verzamelen, dus
hebben af en toe aanvulling nodig), douches (die gletsjermeertjes zijn toch wel
erg fris!) en elektriciteit (voor het opladen van de camera en batterijen).
Maar: die vind je vervolgens weer allemaal bij de benzinepompen! Zoals je
begrijpt, voegt dit een hele nieuwe dimensie toe aan het begrip Tankstation. 🙂
We staan nu voor de afwisseling even op een ‘gewone’ camping geparkeerd, waar
ze gratis internet aanboden, aan een prachtig meer met uitzicht op een
zonverlichte gletsjer. Bij inchecken ontdekten we dat de hele
gemeenschappelijke ruimte gevuld was met in oranje shirtjes en hoedjes geklede
mensachtigen, die dezelfde taal bleken te spreken als wijzelf. We besloten de
volgende keer toch weer voor het wildkamperen te gaan…

Inge gaat nog even het
uitzicht tekenen, en Harald is goede maatjes aan het worden met campingbokken.
Vanmiddag stopten we langs een fjord en zagen we een kudde geitjes. Inge wilde
natuurlijk even daarheen lopen om een lief geitje te aaien, maar zodra ze haar
zagen aankomen, stortten ze zich allemaal van de helling af, als een barbaarse
horde die de aanval opent op een romeins legioen. Al snel was Inge omsingeld
door een blatende, likkende, aan haar schoenen knabbelende en aan haar T-shirt
trekkende menigte van zo’n 100 geiten, en dat was nou ook weer niet helemaal de
bedoeling geweest. Dus we gaan het nu nog eens proberen, met 3 gemzen.
Goedenavond vanuit Noorwegen, en tot de volgende keer!